28 JANUARY 2022   l   WEBSHOP

“De juiste outfit kan ervoor zorgen dat je jezelf overstijgt.” | Interview met UNRUN-bezielster Elodie Ouedraogo

De lijn van Elodie Ouedraogo & Olivia Borlée, hangt sinds eind 2021 in de rekken van Runners’ lab Antwerpen. De inspiratie voor hun laatste collectie? Merlene Ottey & Kathrine Switzer. Het verhaal van UNRUN is er dan ook één van vrouwen voor vrouwen.

Bij het lezen van jullie verhaal viel het ons op hoe hard jullie vertrekken vanuit jullie eigen ervaring. Iets waar we bij Runners’ lab ook heel hard in geloven. Was er ook een specifieke ervaring die aan de oorsprong lag van het ontstaan van UNRUN.

Ja, toch wel. Olivia is in 2014 met het idee om een sportlabel te beginnen naar mij gekomen. Zij en ik zijn heel ons leven gesponsorde atleten geweest. Daar zijn we uiteraard heel dankbaar voor, want als je zoveel traint heb je ook veel materiaal nodig. Maar op het moment dat we aan de startlijn van een wedstrijd verschenen, merkten we op dat iedereen er hetzelfde uitzag. Veel atleten maken delen uit van de Nike-, adidas- of Puma-familie. Wat heel leuk is: een atleet uit Japan en België kunnen elkaar totaal niet kennen, maar toch voel je je meteen verbonden omdat je uit dezelfde grote familie komt. Maar als je dan terugkijkt naar de kledij van atleten zoals Flo Jo, Gail Devers en Merlene Ottey in de jaren 80 en 90. Dat was bijna een show in de show, terwijl zij ook allemaal gesponsorde atletes waren. Vergelijk dat met nu en atletes doen nog altijd speciale dingen met hun haar, ze lakken hun nagels, ... Er is dus nog altijd een nood om er anders uit te zien en om iets extra over jezelf te kunnen vertellen naast ‘Ik kan hard lopen, hoog springen of ver stoten’. Maar die mogelijkheid is er niet altijd, want de pakjes zijn veel technischer geworden. Er wordt veel meer gekeken naar aerodynamica en de marginal gains die je met de kledij kan verwezenlijken. En minder naar de fun.

Ik ben zelf altijd blijven houden van het comfort van sportkledij, ook nadat ik gestopt was. En als atleet vond ik die outfits van mijn sponsor super, maar naar de Delhaize om boodschappen gaan in zo’n flashy roze legging, hoefde niet noodzakelijk voor mij.

Er moest toch een manier zijn om die kleding te kunnen blijven dragen en het te mengen met mijn dagelijkse outfits zonder dat mensen direct denken ‘Ah jaaa, ze is gaan lopen. Of gaan fitnessen.’ En van daaruit is het UNRUN ontstaan.

We willen met UNRUN ook iets terugdoen voor de sport door jonge atletes te steunen. Omdat we weten hoe het werkt met sponsorcontracten. Je moet al héél goed zijn om daarvoor in aanmerking te komen. Terwijl je vaak véél meer aan die steun en hulp hebt op het moment dat je nog heel hard aan je carrière aan het timmeren bent. Maar dan is het vaak nog niet beschikbaar. En net dat was een reden voor ons om iets te willen terugdoen, vanuit onze passie voor de sport. Geen betere manier om het te doen dan met je eigen collectie natuurlijk.

UNRUN is een voorvechter van vrouwen en het breken van genderbarrières. Waarom doen jullie dit? Is er een moment waarop je zelf geconfronteerd met ongelijkheid tussen vrouwen en mannen?

Atletiek is een hele mooie en beleefde sport. Je merkt dat ook als mensen naar een wedstrijd komen kijken: je supportert voor iemand en niet tegen iemand. En die gelijkheid? Ik heb gelopen in het tijdperk van Usian Bolt. Het draaide natuurlijk heel vaak om hem. Daar ga ik zeker niet over klagen. Usain is ook een groot cadeau geweest voor de sport. Hij heeft atletiek populair en sexy gemaakt. Maar tegelijkertijd is het wel een vrouw - Alison Felix – die één van de meest succesvolle atleten op de piste is.

Ik denk dat die ongelijkheid zich in atletiek nog het meest op coach- en managementniveau, situeert. Je merkt dat vrouwen die de ambitie hebben om een topcoach te worden, maar ook een gezin hebben, niet altijd even goed ondersteund worden. Je moet heel veel reizen, mee op trainingskampen, … Vrouwen zijn er toch nog altijd in de minderheid. Ik las onlangs een artikel met de coach van Cynthia Bolingo. En toen dacht ik toch: wow, ik ben ondertussen al tien jaar gestopt en er is nog niet veel veranderd. Het is nog altijd een mannenclub.

Zelf heb ik het geluk gehad om daar niet met geconfronteerd te worden, maar er is zeker nog werk aan de winkel. Er is gelukkig ook veel aan het veranderen. Er wordt meer gesproken over zaken zoals je menstruatie, het mentale aspect van topsport, … Vroeger moest je een sterke kop hebben, want anders wat je niet gemaakt voor topsport. Vandaag is een psycholoog even belangrijk als je coach of kinesist in je team.

Florence Griffith Joyner, Merlene Ottey, Gail Devers, … Iconen uit de atletiekwereld. In jullie laatste collectie keren jullie dan ook terug naar jullie roots: de atletiekpiste. Van waar die keuze?

Omdat er ongelooflijk veel inspirerende verhalen te vinden zijn op en rond de atletiekpiste. En die willen we vertellen via onze collecties.

Het verhaal van Kathrine Switzer is er één van. Zij heeft zich in 1967 onder een alias ingeschreven voor de Boston Marathon. Tijdens de race hebben ze geprobeerd om Switzer uit de wedstrijd te sleuren omdat vrouwen toen nog geen wedstrijden mochten lopen. Want vrouwen mochten niet gespierd zijn en moesten er altijd elegant uitzien. Dat is toch ondenkbaar? Dus zijn we op zoek gegaan naar gelijkaardige verhalen.

Verhalen waarin vrouwen het pad hebben geëffend dat wij nu allemaal bewandelen. We vonden het enorm inspirerend om daarnaar terug te grijpen.

Waren dat ook de atletes waar jij vroeger ook naar opkeek?

Ja, zeker Merlene Ottey. We hebben onze hond zelfs naar haar genoemd. Ook al was dat was de minst fitte labrador die je ooit in je leven gezien hebt. (lacht) Zo hard waren we fan van Merlene Ottey thuis. Ze was een grote, gracieuze atlete die tot haar vijftigste is blijven lopen uit liefde voor de sport. Zij was mijn allergrootste voorbeeld. Maar met ouder te worden, keek ik ook op naar andere vrouwen. Door wat Kim Gevaert deed bijvoorbeeld, zijn wij allemaal een beetje beginnen dromen. ‘t Zorgde ervoor dat veel dingen die wij niet mogelijk achtten, ineens wel mogelijk werden.

Nu we het toch over de inspiratie voor de collectie hebben, heb je zelf een favoriet stuk? Zo ja, waarom dat stuk?

Ja, ik vind de GAIL het tofste omdat die heel visueel is. Maar de EVELYN, onze biodegradable, vind ik ook heel tof omdat het opnieuw een stap is die we zetten op vlak van duurzaamheid. Daar zijn van in het begin heel hard met bezig geweest. Zo komen een deel van onze stoffen van een bedrijf in Deinze, gebeurde een deel van de productie zelfs nog in België in het begin en wordt het meeste nu in Europa geproduceerd. We hebben altijd heel bewuste keuzes proberen te maken in onze werkwijze, ook al zorgde dat er in het begin voor dat ons product soms heel duur was. Maar vaak loont het uiteindelijk wel en willen mensen meegaan in dat verhaal. Zeker in de sportwereld, waarin niet altijd de meest duurzame materialen en stoffen worden gebruikt. Tegelijkertijd wordt er wel heel hard gezocht naar alternatieven en dat kan je alleen maar toejuichen. Mensen kopen ook steeds vaak beter, minder en lokaler. Ondertussen zijn er al een aantal Belgische sportmerken en dat is alleen maar positief. Ik zie dat graag gebeuren. Er zit ook zoveel know-how, savoir-faire en talent in België, ook al wordt dat soms vergeten.

Jij en Olivia waren ook ambassadeur van de Ik Koop Belgisch-campagne van Flanders DC. Hoe belangrijk is dat lokale, Belgische aspect voor Unrun?

Voor mij is dat belangrijk omdat ik er echt fier op ben. Zeker als je begint te zoeken en langsgaat bij die Belgische fabrikanten - vaak familiebedrijven ook – merk je dat die moeten opboksen tegen heel wat internationaal geweld. En toch doen zij dat nog altijd met dezelfde integriteit, betalen ze hun mensen nog altijd correct, … Dus ja, dan vind ik het wel leuk dat mensen op hun twee oren kunnen slapen en in de spiegel kunnen kijken als ze een stuk bij ons kopen.

Dat je een eerlijk en integer product hebt en dat je die voetprint zo klein mogelijk houdt door de dingen die je in België kan laten doen, ook hier laat doen. Dat vind ik even belangrijk dan een merk zijn dat miljoenen omzet draait.

Uit zich dit ook nog op andere manieren? In jullie manier van werken, de keuzes die jullie maken, jullie collecties, de atletes die jullie sponsoren?

Ja, wij hebben ons op een gegeven moment afgevraagd of vier collecties per jaar maken - de Fashion Weeks volgend – echt nodig was. Je zit met zoveel verschillende stijlen, zoveel stuks en overschotten, … Een werkwijze die niet alleen jezelf maar ook de fabrieken onder druk zet. Heel het systeem komt onder druk te staan, mensen zijn overwerkt, … Dus in dat opzicht was de pandemie de halt die wij nodig hadden om dat allemaal nog eens tegen het licht te houden. Om te zien wat werk en wat niet. En onszelf vragen te stellen. Moeten we eigenlijk vier collecties per jaar maken? Kunnen we er ook niet gewoon twee per jaar maken? Welke stoffen hebben we hier nog liggen en hoe kunnen we intelligenter zijn met de stoffen die we aankopen? Hoe kunnen we ze langer gebruiken en ze laten terugkomen in herkenbare stijlen. En zo zijn we er wel in geslaagd om er iets van te maken dat werkt. Als ontwerper wil je natuurlijk graag altijd nieuwe dingen maken. Ook de aankoper en klanten willen graag nieuwe dingen zien. Maar soms moet het gezond verstand het halen van de creativiteit.

Wat is de functie van mode in de sportwereld volgens jou?

Ik denk het mentale aspect van een outfit aanhebben waarin je je goed voelt, onderschat wordt. Een outfit kan je ook een bepaalde kracht en trots geven.

Als je voelt dat je er klaar voor bent. Alles klopt. Mijn haar zit goed, ik heb iets moois aan en ik wil ervoor gaan. Dan gaat dat niet alleen maar ijdelheid. ‘t Kan je in een bepaalde mindset brengen en ervoor zorgen dat je jezelf overstijgt.

Welke richting willen jullie nog uit met Unrun? Waar dromen jullie nog van?

Onze droom is om Unrun ook op internationale wedstrijden te zien naast de grote merken. Nu zien we het af en toe al eens op tv, als de meisjes die we steunen meedoen aan de Memorial Van Damme. En dan is het leuk om te weten dat wij dat bedacht hebben in onze bureau in Brussel. Hoe tof moet het dan zijn om zo’n heel leger vrouwen te zien die UNRUN vertegenwoordigen? Om onze kleine familie van atletes te zien uitbreiden. Dat ze staan waar Unrun voor staat: een frisse wind, verandering, dat er meer rekening gehouden wordt met vrouwen in de sport.

Hoe belangrijk is die community voor jullie?

Een community is superbelangrijk. Het wordt nogal snel een marktetingwoord, maar je community steunt je ook als het minder goed gaat. Je hebt daar heel veel aan. Ja, het is leuk dat je in de Vogue staat of een celebrity een stuk van je draagt, maar hier in Leuven vrouwen tegengekomen die een legging van UNRUN aanhebben, vind ik nog altijd het grootste compliment. Ik kreeg net nog een berichtje van een vrouw die stuurde hoe zalig haar legging zat. En dat is het allerbelangrijkste, want de klant heeft altijd gelijk.

Wat zijn jullie plannen voor de toekomst? Wanneer komt de volgende collectie eraan?

Die komt er heel snel aan, maar we moeten nog bekijken hoe we ze gaan uitrollen. Want ook daar proberen we wat bewuster in te zijn. Dat we het voldoende spreiden, zodat we toch regelmatig iets nieuws kunnen aanbieden. Het grote verschil is dat alles samen geproduceerd wordt, maar we bieden het druppelsgewijs aan. Zo vermijden we dat we alles om de zoveel tijd moeten opsturen naar de fabriek. Ook daar proberen we wat slimmer in te zijn.

Kan je al iets prijsgeven over hoe ze eruit gaat zien?

Er gaat meer kleur in zitten. We zijn nogal fan van zwart en wit, maar we zijn er echt blij mee. Er zitten veel mooie kleuren in.

Misschien nog een laatste uitsmijter: wat was voor jou het hoogtepunt en dieptepunt van 6 jaar UNRUN?

Het moment waarop je een eerste grote internationale klant binnenhaalt, was sowieso het hoogtepunt. Maar een mailtje krijgen van de styliste van Solange Knowles om iets te ontwerpen voor haar, was er ook zeker één. Dat was meteen ook het dieptepunt, want het is uiteindelijk niet gelukt. (lacht) De pandemie is zeker ook moeilijk geweest. We hadden heel hard aan het merk gewerkt, waren heel hard gegroeid en helemaal klaar om een aantal grote retailers aan targeten. Maar door de pandemie voelde je dat iedereen de luikjes dicht deed om hun eigen meubelen te redden. En dat was spijtig, want we hadden de maturiteit om die stap te zetten, terwijl je nu toch een beetje opnieuw moet beginnen.

Shop UNRUN bij Runners’ lab

UNRUN is sinds eind 2021 bij Runners' lab te verkrijgen. Je vindt hun producten terug in onze webshop of in onze winkel in Antwerpen. Een vraag over een bepaald kledingstuk? Ons WhatsApp-team en onze adviseurs in de winkel beantwoorden ze met plezier. Wil je nog meer weten over UNRUN, surf dan naar hun website of volg ze op Instagram.

Tags: UNRUN

Deel dit artikel


the latest news

TEAM RUNNERS' LAB

Run For The Oceans en maak kans op een adidas Primeblue outfit

Van 23 mei t/m 8 juni vindt wereldwijd de actie ‘Run For The Oceans’ plaats. Met dit initiatief wil adidas de vervuiling van de oceaan een halt toeroepen. Daar hebben ze jouw hulp voor nodig. Doe mee en win!

Tags: run for the oceans, adidas

WEBSHOP

Hoe goed is de nieuwe ON Cloudmonster nu echt?

Achternagezeten worden door een monster. Het kan zomaar gebeuren. En het opnemen tegen zo’n monster? Niet evident. Want die loopt op wolkjes en is het ook nog eens gewend om lang te lopen. De ON Cloudmonster, wat moet je nog weten over deze schoen?

Tags: On Running

TEAM RUNNERS' LAB

Marathon des Sables | A highway to hell met hemelse afloop

Wie aan de Marathon des Sables denkt, denkt aan zand, meer zand, Tom Waes en vreselijk hard afzien. Dat laatste is exact wat adviseur Pieter-Jan deed tijdens zijn eerste deelname aan de loodzware wedstrijd. Hoe hij het beleefd heeft? Lees het hier.

Tags: #teamrunnerslab


Maak een afspraak

DE GROOTSTE LOOPSPECIAALZAAK VAN BELGIË